"ഓർമകളുടെ ഉമിത്തീയിലെരിയുന്നു ഞാൻ ,

ഇതെനിക്കുള്ള ശിക്ഷ!
നേരല്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും വഴി മാറിയൊഴുകിയതിന് ..

അല്ലെങ്കിൽ കാലത്തിനൊപ്പം ഒഴുകാതിരുന്നതിന്...

ഇപ്പോഴുമിങ്ങനെ കെട്ടിക്കിടക്കുന്നതിന് ...

വഴികൾ അവസാനിക്കുന്നത്

വഴികളേറെ ഞാൻ നടന്നുനോക്കി-

നിന്നിൽ  നിന്നകന്നു മാറാൻ.

പക്ഷേ  ഒടുവിൽ  എല്ലാ വഴികളും 

എത്തിച്ചേരുന്നത് നിന്നിലേക്കാണ്.

ഇപ്പോൾ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുകയാണ് -

എന്റെ  വഴികൾ നിന്നിലേക്ക്‌ നീളുന്നവയെന്ന്;

മൃതിയിലേക്കായാലും, പുനർജനിയിലേക്കായാലും.

തെറ്റെങ്കിലാവട്ടെ, ഞാൻ നടക്കുന്നു-

നിന്നിലേക്ക്‌... ഒരുപക്ഷെ മൃതിയിലേക്ക്..

പ്രണയം

പകൽമാന്യന്മാർ കല്പ്പിച്ച സീമകൾക്കപ്പുറം 

കടൽ ആകാശത്തെ പ്രണയിച്ചു; പരിണയിച്ചു.

അവർ ഒരാത്മാവായി.

കടലിന്റെ പരിരംഭണത്തിൽ 

ആകാശം ചുവന്നു തുടുത്തു.

ഇപ്പോൾ കടലിനും ആകാശത്തിനും ഒരേ നിറം-

പ്രണയത്തിന്റെ ചുവപ്പ്!

കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ

      ആകാശം മഴക്കാറിനെ ഗർഭം  ധരിച്ചു 

സ്നേഹവർഷമായ് 

     കടലിനെ പുല്കുന്നു മഴക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ.

ഇപ്പോഴും കടലിനും ആകാശത്തിനും ഒരേ നിറം-

സ്നേഹസാഫല്യത്തിൻ കാർവർണം!

അഹങ്കാരം

അവർ പറയുന്നു-

എനിക്കഹങ്കാരമത്രെ.

അഹങ്കാരം ഉണ്ടായിരുന്നെന്നും 

അത് നീയായിരുന്നെന്നും 

ഇപ്പോഴെനിക്ക് 'അഹം' പോലുമില്ലെന്നും 

അവർക്കറിയില്ലല്ലോ ..

മണ്ടന്മാർ!; ഞാൻ ചിരിച്ചു

പിന്നെ തിരിച്ചുപോന്നു.

ഞാൻ ജീവിക്കുന്ന ഭൂതകാലങ്ങളിലേക്ക് 

നമ്മുടെ ലോകത്തേക്ക്...

ഇനി നീയും പറയുമോ 

          എനിക്കഹങ്കാരമെന്ന്?!

തപസ്സ്

നിന്റെ സ്നേഹത്തിൻ വാത്മീകത്തിൽ 
                                    ഇനിയെന്റെ തപസ്! 

മുത്തുച്ചിപ്പി

നീ കടലാകുക;

നിന് മാറിലുറങ്ങുന്ന ചിപ്പിയാവട്ടെ ഞാൻ.

നിന്നെ മാത്രം കിനാവ്‌ കാണുന്ന 

നീയെന്ന ലോകം മാത്രമറിയുന്ന 

നിന്നിൽ നിന്നടർന്നാൽ 

                ജീവൻ  പൊലിയുന്ന ചിപ്പി.

നിന്റെ സ്നേഹം എന്നുള്ളിൽ 

                 മുത്തുകളായ്‌ പിറക്കട്ടെ!!

നീ കടലാകുക

നമുക്കൊരുമിച്ചു പെയ്യാം..

നമുക്കൊരുമിച്ചു പെയ്യാം..

തങ്ങളിൽ പരസ്പരം പെയ്തു നിറയാം 

തളർന്നുതോരുമ്പോൾ 

നമുക്കൊരേ മഴത്തുള്ളിയിൽ ഉറങ്ങാം..

പിന്നെ ഒരേ മേഘത്തിൻ 

ഗർഭത്തിലൊളിക്കാം..

സ്നേഹത്തിന്റെ കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ 

വീണ്ടും ഒന്നിച്ചു പെയ്തിറങ്ങാം..

അങ്ങനെ കാലങ്ങൾ, യുഗങ്ങൾ 

നമുക്ക് ജീവിക്കാം..പ്രണയിക്കാം...

അവസാനമില്ലാതെ..

നീയെന്നിലും ഞാൻ നിന്നിലും നിറഞ്ഞുനില്ക്കാം.